Een gedicht? Allicht!
 
 

Wat is poëzie en wat is dichtkunst? Dit is een vraagstelling, die tot een te lang betoog aanleiding zou kunnen geven. Want het terrein dat aldus wordt opengegooid, reikt tot verre einders. En dat niet alleen. Iedere poëet dan wel dichter zal hierover een andere mening huldigen. Dat gaan we dus even niet doen. We gaan ons beperken tot een korte uitleg van hetgeen Kond le Bisck onder beide begrippen verstaat.

Ik ben geen poëet. Ik tracht dat zo nu en dan wel eens krampachtig te zijn. Ik strand dan toch steeds weer op de mijzelf opgelegde strenge voorwaarden. Voorwaarden die mij dwingen om mijn poëtische gedachten, zo je die al poëtisch kunt noemen, te vatten in een streng keurslijf, dat van de prosodie en van de vormgeving.

De prosodie dwingt mij om mijn gedachten te vatten in rijmen, ritme, metrum en vaste aantallen lettergrepen. Waarschijnlijk staat deze dwangneurose in verband met mijn muzikale achtergrond, die bij mij een intens gevoel voor ritme en dictie heeft doen ontstaan. Het grote arsenaal aan dichtvormen biedt mij vele mogelijkheden om een rijpende of ontstane gedachte in woorden en vooral in zinnen te beeldhouwen. Het sonnet is een van mijn favoriete dichtvormen. Zie tevens onder de link Kond le Bisck. 

Ik wil geenszins afdingen op de schoonheid die poëten, meestal ten halve op rijm, tot uitdrukking weten te brengen. Ik kan er vaak écht van genieten. Dikwijls moet ik echter verwoede pogingen in het werk stellen om de strekking van hun, op persoonlijke emoties, indrukken en belevenissen steunende, poëtische proza te doorgronden.

Als dichter wil ik helder zijn, nu eens humorvol, dan weer wijsgerig, soms ook polemisch. Ik hoop dat u op deze website iets van uw gading vindt. Leuk als iemand de lippen krult, goed als iemand met mij wil nadenken, jammer als iemand boos wordt over mijn constructieve polemiek.

Vragen over enig onderwerp of gedachte? Schrijf mij per e-mail (zie Contact) en u ontvangt z.s.m. mijn antwoord.

 

Over poëzie en dichtkunst